Św. Tomasz z Akwinu o grzechu pierworodnym i jego skutkach

Katechizm

Katechizm według Summy Teologicznej św. Tomasza z Akwinu jest lekturą, która wyzwala spod "dyktatu nowoczesności" i wprowadza w świat mysli czystej, prawd katolickich wyrażonych w sposób pociągający, umacniających duszę. Dlatego lektura tego dzieła powinna stać się nawykiem wszystkich katolików. Gorąco zachęcamy do nabywania i upowszechniania książki, która może przyczynić się od odnowy myslenia katolickiego.

 

12. O grzechu pierworodnym, czyli o zranieniu natury

ludzkiej

– Czy ta pożądliwość znajdowała się w człowieku od początku, w jego stanie pierwotnym,

w którym stworzył go Bóg?

– Nie, ta pożądliwość nie znajdowała się w człowieku od początku, w jego stanie pierwotnym,

w którym stworzył go Bóg.

 

– Czemu zatem człowiek jej teraz doświadcza?

– Człowiek teraz jej doświadcza, gdyż jest on w stanie upadku (z. 81, 83).

– Co należy rozumieć przez to, że człowiek jest w stanie upadku?

– Należy rozumieć to, że ten stan upadku jest wynikiem pierwszego grzechu pierwszego

człowieka i jest konsekwencją jego pierwszego grzechu (z. 81, a. 1; z. 82, a. 1).

– Dlaczego ten stan, który jest wynikiem pierwszego grzechu pierwszego człowieka

i konsekwencją jego pierwszego grzechu, jest obecnie udziałem każdego z nas?

– Ten stan jest obecnie udziałem każdego z nas, gdyż wszyscy otrzymaliśmy od pierwszego

człowieka właściwą człowiekowi naturę (z. 81, a. 1).

– Jeśliby pierwszy człowiek nie zgrzeszył, to czy mieliśmy otrzymać od niego naturę

zupełnie innego rodzaju?

– Tak, jeśliby pierwszy człowiek nie zgrzeszył, to mieliśmy otrzymać od niego naturę

zupełnie innego rodzaju, czyli w stanie pierwotnej sprawiedliwość i całkowitego panowania

nad sobą (z. 81, a. 2).

– Czy stan, w którym otrzymujemy obecnie od pierwszego człowieka naszą naturę,

jest stanem grzechu?

– Tak, stan, w którym otrzymujemy obecnie od pierwszego człowieka naszą naturę,

jest stanem grzechu (z. 81, a. 1; z. 82, a. 1).

– Dlaczego ta natura, którą obecnie otrzymujemy od pierwszego człowieka, jest

w stanie grzechu?

– Dlatego, iż otrzymujemy ją od niego taką, jaką jest, z powodu i na skutek jego grzechu

(z. 81, a. 1).

– W jaki sposób należy nazywać ten stan grzechu w odniesieniu do natury, którą

otrzymujemy od pierwszego człowieka jako skutek jego grzechu?

– Stan ten nazywamy grzechem pierworodnym (tamże).

– Zatem z tego powodu, iż otrzymujemy od grzesznego Adama naszą naturę w stanie

grzechu pierworodnego, ten grzech pierworodny jest przekazywany każdemu z nas?

– Tak, z tego powodu, iż otrzymujemy od grzesznego Adama naszą naturę w stanie

grzechu pierworodnego, ten grzech pierworodny jest przekazywany każdemu z nas

(tamże).

– Co niesie ze sobą ten stan grzechu dotykający natury ludzkiej każdego z nas, który

nazywamy grzechem pierworodnym?

– Niesie on ze sobą brak tych wszystkich darmowych darów nadprzyrodzonych, które

Bóg włączył do naszej natury w osobie pierwszego człowieka i naszego wspólnego ojca

(z. 82, a. 1).

– Jakie były te dary nadprzyrodzone i darmowe, których brak powoduje w nas stan

grzechu, tj. grzech pierworodny?

– Tymi darami nadprzyrodzonymi i darmowymi była przede wszystkim łaska uświęcająca

wraz ze wszystkimi wlanymi cnotami nadprzyrodzonymi oraz darami Ducha

Świętego, a następnie przywilej kontroli nad sobą, który był złączony z tymi darami

nadprzyrodzonymi.

96 97

– Co zawierał ten przywilej kontroli nad sobą samym złączony z naszą naturą?

– Ten przywilej zawierał doskonałe poddanie zmysłów rozumowi oraz doskonałe poddanie

ciała duszy.

– Co wynikało z tego doskonałego poddania zmysłów rozumowi oraz ciała duszy?

– Wynikało z tego to, że człowiek w sferze pożądania zmysłowego nie miał żadnego poruszenia,

które by było nieuporządkowane, a jego ciało nie podlegało cierpieniu oraz

było nieśmiertelne.

– Czy śmierć i inne nieszczęścia dotyczące ciała są zatem skutkiem grzechu?

– Tak, śmierć i inne nieszczęścia dotyczące ciała są zatem skutkiem grzechu (z. 85, a. 5).

– Jak nazywamy skutki grzechu, które ten wywarł na duszy?

– Nazywamy je zranieniami duszy.

– Jakie są te zranienia duszy?

– Są to: ignorancja, złośliwość, słabość i pożądliwość (z. 85, a. 3).

– Co należy rozumieć poprzez ignorancję?

– Należy przez to rozumieć taki stan wiedzy, czyli rozumu, który powoduje, że ta wiedza

jest pozbawiona porządku wynikającego z natury, którym cieszyła się, gdy posiadała

pełne panowanie nad sobą (tamże).

– Co należy rozumieć poprzez złośliwość?

– Należy przez to rozumieć taki stan woli, który powoduje, że jest ona pozbawiona

porządku wynikającego z natury; porządek ów kierował ją ku dobru, a wola cieszyła

się posiadaniem pełnego panowania nad sobą (tamże).

– Co należy rozumieć poprzez słabość?

– Należy przez to rozumieć taki stan sfery pożądania zmysłowego, który powoduje, że

ta sfera jest pozbawiona porządku, wynikającego z natury i dotyczącego wszystkiego,

co jest trudne i uciążliwe, jakim cieszyła się, gdy posiadała pełne panowanie nad sobą

(tamże).

– Co należy rozumieć poprzez pożądliwość?

– Należy przez to rozumieć taki stan sfery pożądania zmysłowego, który powoduje,

że człowiek jest pozbawiony porządku wynikającego z natury; porządek ów dotyczy

przyjemności zmysłów, które by były powściągane przez rozum, gdyby dusza posiadała

pełne panowanie nad sobą (tamże).

– Czy te cztery zranienia natury są ściśle efektem pierwszego grzechu pierwszego

człowieka?

– Tak, te cztery zranienia natury są ściśle efektem pierwszego grzechu pierwszego człowieka

(tamże).

– Czy te cztery zranienia są pogłębione przez osobiste grzechy rodziców i innych

ludzi?

– Tak, te cztery zranienia są pogłębione przez osobiste grzechy rodziców i innych ludzi

(z. 85, a. 1, 2).

– Czy są jakieś grzechy osobiste, które miałyby szczególnie zły wpływ na człowieka,

polegający na doprowadzaniu do popełniania przez niego innych grzechów?

– Tak, są to grzechy główne.

– Jakie są te grzechy główne?

– Są to pycha, chciwość, nieumiarkowanie w jedzeniu i piciu, nieczystość, lenistwo,

zazdrość i gniew.

– Jednakże czy pomimo tych wszystkich przyczyn grzechowych, które tkwią w człowieku,

a które pochodzą od pierwszego grzechu pierwszego człowieka oraz od innych

grzechów popełnionych przez innych ludzi, powinniśmy nadal twierdzić, że człowiek

zachowuje wolność w uczynkach moralnych i nie podlega konieczności grzeszenia?

– Tak, pomimo tych wszystkich przyczyn grzechowych, które tkwią w człowieku,

a które pochodzą od pierwszego grzechu pierwszego człowieka oraz od innych grzechów

popełnionych przez innych ludzi, powinniśmy twierdzić, że człowiek zachowuje

wolność w uczynkach moralnych i nie podlega konieczności grzeszenia.

– Czego by było trzeba, by człowiek przestał być wolny w swoich uczynkach z powodu

tych wszystkich konsekwencji grzechu?

– Te konsekwencje grzechu mogłyby pozbawić człowieka wolności tylko przez pozbawienie

go używania rozumu (z. 77, a. 7).

– Zatem jeśli człowiek nie utraci używania rozumu, to pozostaje wolny w swoich czynach

w ten sposób, że to od niego będzie zależało, czy będzie grzeszył?

– Tak, jeśli człowiek nie utraci używania rozumu, to pozostaje wolny w swoich czynach

w ten sposób, że to od niego zależy, czy będzie grzeszył.

– Czy ta wolność może jednak być mniej pełna i mniej doskonała z powodu skutków

grzechu, z takim efektem, że człowiek grzesząc bardziej, jest mniej winny?

– Tak, wolność człowieka jest mniej pełna i mniej doskonała z powodu skutków grzechu,

z takim efektem, że człowiek grzesząc bardziej, jest mniej winny, ale z wyjątkiem

sytuacji, gdy to jego grzechy osobiste są przyczyną tego zmniejszenia się jego doskonałej

 

wolności (z. 77, a. 6).

Msza po dawnemu...

Tradycja zanegowana

Dekalog

Mszalik

Mity i prawda

Zamów Nova et Vetera

Nasze rekolekcje

rekolekcje

Libri Selecti

Libri Selecti

Summa liturgiae

O nas

Czas na przywrócić prawdziwego ducha łacińskiej cywilizacji i polskości! Koniec bierności, czas zatrzymać i odeprzeć wrogów Kościoła, cywilizacji i polskości! Czas się podnieść i wyjść odważnie naprzeciw wrogom…
Czytaj dalej >>>

Potrzebujemy pomocy



Newsletter

Po zapisaniu się do Newslettera otrzymasz od nas 3 prezenty:
1) 15 tekstów liturgicznych, modlitw i pieśni (łac. i pol.)
2) encyklikę Piusa X "Pascendi dominici gregis"
3) encyklikę Benedykta XVI "Deus caritas est".

Czytelnia

Wyszukaj na stronie

Newsletter

To co najważniejsze prześlemy na Twój e-mail!