Michał Barcikowski: Wielki Tydzień. Kilka refleksji na kanwie liturgii

Męka i Krzyż są integrum Zmartwychwstania

 

 

To, co rzuca się w oczy od razu, gdy zatrzymujemy się nad tekstami liturgii tych świętych dni (i szrzej, całego okresu Męki Pańskiej, czyli dwóch, ostatnich tygodni , to centralna pozycja krzyża i złożonej na nim Ofiary. Ofiary więc także, a może przede wszystkim, Boskiego Ofiarnika.

Poprzez czterokrotną lekturę Męki Pańskiej według każdego z Ewangelistów, poprzez lekcje mszalne: te ze Starego Testamentu z proroka Izajasza i Jeremiasza (z Cierpiącym Sługą Jahwe czy samym prześladowanym prorokiem utożsamionymi ze Zbawicielem) , poprzez lekcje z listów św. Pawła w których wyjaśnia sens ofiary krzyżowej, poprzez śpiewane w Ciemnych Jutrzniach Treny Jeremiasza , poprzez powtarzającą się często w Wielkim Tygodniu antyfonę o krzyżu, z którego wypada nam się chlubić - Kościół wręcz nachalnie każe nam wniknąć w tajemnicę Krzyża.

Co więc ej, Tajemnica ta nie jest w liturgii sprowadzona do jakieś duchowości pasyjnej, w której rozważanie Męki staje się jedną z „metod” pogłębiania własnej pobożności.

Liturgia ukazuje Ofiarę Krzyża jako wydarzenie na wskroś kosmiczne – jako na prawdziwą „Mszę Wszechczasów”. Ofiara krzyża niesie zbawienie całej ludzkości ale i każdemu z osobna – gładzi skutki naszego nieposłuszeństwa i otwiera nam w ten sposób drogę do zbawienia. Ofiara krzyża jest momentem, w którym Bóg najwięcej chyba objawia nam o sobie samym i o swojej naturze: że jest Miłością, która jest zasadą jego wewnętrznego życia. Że miłość ta domagała się stworzenia człowieka i jego odkupienia. Że odkupienie to musiało dokonać się w taki, a nie inny sposób: w Boskiej Osobie Jezusa Chrystusa, który będąc Bogiem przyjął na siebie ludzką naturę – bo owocem Odkupienia ma być wewnętrzna naprawa zepsutej ludzkiej natury, jej przebóstwienie a nie jedynie jakieś zewnętrzne przebaczenia nam naszej nędzy bez próby jej naprawy. Że żeby nas do siebie pociągnąć – Bóg stał się jednym z nas. Że Ofiara ta jest początkiem Kościoła – ponieważ to za pośrednictwem Kościoła i sprawowanych w nim sakramentów ludzie wszystkich czasów mogą dostąpić wewnętrznej przemiany, która jest głównym owocem tej Ofiary. Bez Kościoła, który tak słusznie jest nazywany przez konstytucję dogmatyczną II Soboru Watykańskiego Lumen Gentium „sakramentem” - a więc widzialnym znakiem Łaski – Ofiara krzyża byłaby jedynie odległym znakiem ustania boskiego gniewu, w wyniku czego co prawda nie giniemy, ale też nasz natura pozostaje nadal zepsuta.

Krzyż wreszcie jest również centralnym punktem liturgii Zmartwychwstania, co tak pięknie podkreśla polski zwyczaj ozdabiania krzyża czerwoną stułą, jakby dla przyciągnięcia nań oczu wiernych.

Krzyż jest bowiem bramą, przez którą Zbawiciel idzie ku Zmartwychwstaniu – ku nowemu życiu, które jest także naszym przeznaczeniem. Więcej: już jest tym nowym życiem. Zmartwychwstanie nie jest jakąś nagrodą za trudy Męki, tak jak nasze zbawienie nie będzie tylko nagrodą za cierpliwe znoszenie trudów życia doczesnego. Takie myślenie zakładało by jakoś kontrast, jakiś przeciwny zwrot w obu tych wydarzeniach: Męki i Zmartwychwstania.

Tymczasem Zmartwychwstanie jest integralną częścią Ofiary Krzyża, a nie jakimś jego zaprzeczeniem czy nawet tylko wynagrodzeniem – bez niego Krzyż byłby zwykłą szubienicą.

Chrystus umiera właśnie po to, by „raz na zawsze wejść do Miejsca Świętego – dokonawszy Wiecznego Odkupienia” (Hbr 9, 12).

Misterium Paschalne jest jedno – i to pokazuje nam liturgia – tak w Wielki Piątek, jak w Niedzielę Zmartwychwstania świętujemy jedność tej Tajemnicy, a nie jakiś różne wydarzenia. Wszak to „Święto Radosne Paschalnej Ofiary” – jak śpiewamy w sekwencji Mszy Niedzieli Wielkanocnej.

Już Krzyż jest tryumfem – a Tryumf dokonuje się nie inaczej, jak przez Krzyż.

 

Msza po dawnemu...

Tradycja zanegowana

Dekalog

Mszalik

Mity i prawda

Zamów Nova et Vetera

Nasze rekolekcje

rekolekcje

Libri Selecti

Libri Selecti

Summa liturgiae

O nas

Czas na przywrócić prawdziwego ducha łacińskiej cywilizacji i polskości! Koniec bierności, czas zatrzymać i odeprzeć wrogów Kościoła, cywilizacji i polskości! Czas się podnieść i wyjść odważnie naprzeciw wrogom…
Czytaj dalej >>>

Potrzebujemy pomocy



Newsletter

Po zapisaniu się do Newslettera otrzymasz od nas 3 prezenty:
1) 15 tekstów liturgicznych, modlitw i pieśni (łac. i pol.)
2) encyklikę Piusa X "Pascendi dominici gregis"
3) encyklikę Benedykta XVI "Deus caritas est".

Czytelnia

Wyszukaj na stronie

Newsletter

To co najważniejsze prześlemy na Twój e-mail!