7 marca - Św. Tomasza z Akwinu

św. Tomasz

Dziś, 7 marca, według straszego kalendarza, który obowiązywał w Kościele do roku 1969, i do dziś obowiązuje dla praktykujacych według starszych ksiąg liturgicznych, obchodzi się wspomnienie św. Tomasza z Akwinu - wielkiego świętego, teologa, Doktora Kościoła. Świadectwa jemu współczesnych (żył w XIII wieku, w latach 1225-1274) potwierdzają niezwykłe połaczenie genialnego intelektu - heroicznej cnoty z dziecięcą ufnoącią i wiarą.

Jego intelektualne dziedzictwo wciąż jest przedmiotem badań, a przede wszystkim inspiracji dla katolickiego odniesienia do wspóczesnego świata, do nowych, trudnych zagadnień i zagrożeń, którym współcześni wierni stawiają czoła. Dzięki jego dziedzictwu można odróżnić zdrową katolicką naukę od tego, co jest jej karykaturą. Tomaszowe uzasadnienia, ukazujące Boga jako Stwórcę i Cel, Chrystusa zaś jako Odkupiciela człowieka, które ukazują, że człowiek osiąga szczęście przez zmierzanie ku Bogu, że przeznaczeniem człowieka jest pełnia szczęścia - to wciąż nieprzebrane pokłady inspiracji do podporządkowania swego życia Bogu, Chrystusowej Miłości.

 

Poniżej zamieszczamy przedmowę Thomasa  Pegues'a, do napisanego przez niego Katechizmu Katolickiego wg. św. Tomasza z Akwinu, który niedawno ukazał sie w języku polskim. Tutaj możesz znaleźć więcej informacji o tej publikacji.

 

W sprawozdaniu dla Revue thomiste ojciec Coconnier zaprezentował czytelnikom tego czasopisma (którego był założycielem), dwa pierwsze tomu Komentarza francuskiego Sumy teologicznej, wypowiadając się o Summie teologicznej jako ekspert w tej materii, a nazywając ją „najpiękniejszą książką o najpiękniejszej z nauk”. Jest to echem, w literackiej i współczesnej formie, słów papieża Jana XXII, proklamującego, podczas kanonizacji świętego Tomasza z Akwinu, zaraz po przywołaniu wielu cudów, które miały miejsce za sprawa świętego doktora Kościoła: „Quot scripsit articulos, tot fecit miracula – ile napisał artykułów, tyle uczynił cudów”. W naszych czasach, odezwał się jeszcze inny głos papieski, Ojca Świętego Leona XIII (który zdawał się niezdolnym do tego, by zaprzestać wychwalać Doktora Anielskiego), deklarujący w encyklice Gravissimo Officio, że Summa Teologiczna świętego Tomasza zawiera wszystko, co mogłoby być pomyślane i dogłębnie rozpatrzone zarówno w dziedzinie rozumu, jak i wiary przez mędrców, i że to właśnie tam można znaleźć podstawowe punkty i źródła tej doktryny, która tak wybijają się na tle wszystkich innych, a którą nazywamy teologią chrześcijańską.

Ta niespotykana doskonałość Summy Teologicznej świętego Tomasza z Akwinu, otrzymała swoje najcenniejsze potwierdzenie w Motu proprio papieża Piusa X, nakazującym, aby w najważniejszych centrach studiów duchownych Summa świętego Tomasza stała się odtąd księga, którą wykładowcy tłumaczą studentom.

W końcu zaś Benedykt XV, dając ostateczne potwierdzenie wszystkich tych deklaracji pontyfikalnych uczynionych na cześć Doktora Anielskiego, w Kodeksie Prawa Kanonicznego, który jest prawem powszechnym dla całego Kościoła, zawarł w dwóch kanonach, kan. 589 oraz kan. 1366, normy mówiące że profesorowie filozofii i teologii, nauczający w Kościele, otrzymują formalne polecenie traktowania wszystkich zagadnień w nauczaniu i formacji ich uczniów, według metody, doktryny i zasad Tomasza z Akwinu oraz trzymania się tego świątobliwie.

Jest zatem obecnie rzeczą stwierdzoną, że Kościół katolicki uważa Tomasz z Akwinu za doktora kościoła, który powinien mieć szczególną pozycję pośród innych doktorów, a także to, że najgorętszym pragnieniem Kościoła jest, aby wszystkie umysły czerpały, według ich możliwości, z tego źródła światła, jakimi są pisma świętego doktora Kościoła, a w szczególności z Summy Teologicznej, która jest najpełniejsza i najdoskonalsza ze wszystkich jego dzieł.

Inspirując się tym pragnieniem, podjąłem decyzję, aby, tak dalece jak to dla mnie możliwe, udostępnić wykształconemu czytelnikowi nauczanie świętego Tomasza rozpoczynając „Commentaire français littéral de la Somme théologique” („Komentarz francuski Summy Teologicznej”).

Dzieło jest kontynuowane, dzięki Bogu, a cenne świadectwa przekonują mnie, że praca ta ułatwi studium nad arcydziełem świętego doktora Kościoła.

Lecz, z powodu swojego rozmiaru (dwanaście tomów już się ukazało, a całe dzieło będzie ich liczyło około dwudziestu), jak też ze względu na pewne elementy doktryny wymagające bardziej rozwiniętego lub technicznego wytłumaczenia, praca ta może dotrzeć tylko do wąskiego kręgu czytelników.

Czy z tego jednak powodu należałoby porzucić zamiar udostępnienia wszystkim wykładu mniej rozbudowanego, lecz nadal kompletnego, zachowującego skrupulatnie przejrzysty porządek wprowadzony przez świętego Tomasza oraz powtarzającego jego zasadniczą naukę, skarb teologii, którym jest jego nieśmiertelna Summa?

Mam nadzieję, że opracowanie to pozwoli sprowadzić istotę i piękno jego nauki z najwyższych sfer nauczania teologicznego także do środowisk, które są mniej zaznajomione z niektórymi bardzo technicznymi i dosyć specyficznymi aspektami nauczania tomizmu.

W tej książeczce można odnaleźć całą istotę nauczania wielkiej Summy Teologicznej. Żaden zasadniczy element nie został pominięty z tego, co wydawało się konieczne, by udostępnić wszystkim czytelnikom z tę wspaniałą doktrynę.

Aby ułatwić lekturę, uczynić ja atrakcyjniejszą, żywszą i wnikliwszą, zapragnąłem nadać jej formę katechizmu, która bez wątpienia jest najdoskonalszą formą nauczania w docieraniu do wszystkich umysłów. Czyż to właśnie ta forma nie jest doskonałą realizacją tego, co nazywamy nauczaniem Sokratesa, realizującym się poprzez stopniowe i uporządkowane zadawanie pytań, które pobudza ducha i prowadzi powoli do najwyższych dziedzin nauki świętej?

Jest to również doskonałe urzeczywistnienie dialogu platońskiego, gdzie umysł słuchacza jest pobudzony przez umysł mówiącego i w następstwie on zadaje pytania, a obydwa żywią się tym chlebem prawdy, kosztując najsłodszego piękna życia wspólnego na swego rodzaju boskiej uczcie.

Dedykuję tę książkę wszystkim przyjaciołom prawdy.

Znajdą oni ja tutaj przedstawioną w doskonałym porządku. A jeśli ktoś byłby na początku zdziwiony skromną formą, którą zdecydowałem się nadać wykładowi, to jednak pojmie znaczenie tego wyboru, jeśli przypomni sobie słowa Syna Bożego w Ewangelii, gdy Ten powiedział nam, że uczynienie się najmniejszym jest doskonałym warunkiem do przeniknięcia tajemnic królestwa niebieskiego: „Nisi efficiamini sicut parvuli, non intrabitis in regnum cœlorum  — Abscondisti hæc a sapientibus et revelasti ea parvulis.”. Prostota nie wyklucza głębi. Nauczanie Tomasza z Akwinu w Summie Teologicznej jest w takim stopniu bogate, tak płodne i tak pełne wdzięku, że także ci, którzy dogłębnie znają je w całym jego pełni, będą zachwyceni poznając je również w tym żywym i wiernym streszczeniu. Ci zaś, którzy poznają je za pomocą tego dzieła, zapragną nieodparcie poznać Summę w pełni jej wykładu doktrynalnego i w najwyższym możliwym dla nich stopniu.

Niechby mogły wszystkie umysły, które łakną i pragną prawdy, i to tej wielkiej prawdy, która jako jedyna dotyczy ostatecznego i najwyższego dobra człowieka, przystąpić do czerpania z tego źródła. Nigdzie zresztą nie znajdą jej czystszej, lub ściślej i bardziej bezpośrednio związanej z tym źródłem wody żywej, która wytryska ku życiu wiecznemu.

 

W Rzymie, w święto Wszystkich Świętych, 1918 roku.

Msza po dawnemu...

Tradycja zanegowana

Dekalog

Mszalik

Mity i prawda

Zamów Nova et Vetera

Nasze rekolekcje

rekolekcje

Libri Selecti

Libri Selecti

Summa liturgiae

O nas

Czas na przywrócić prawdziwego ducha łacińskiej cywilizacji i polskości! Koniec bierności, czas zatrzymać i odeprzeć wrogów Kościoła, cywilizacji i polskości! Czas się podnieść i wyjść odważnie naprzeciw wrogom…
Czytaj dalej >>>

Potrzebujemy pomocy



Newsletter

Po zapisaniu się do Newslettera otrzymasz od nas 3 prezenty:
1) 15 tekstów liturgicznych, modlitw i pieśni (łac. i pol.)
2) encyklikę Piusa X "Pascendi dominici gregis"
3) encyklikę Benedykta XVI "Deus caritas est".

Czytelnia

Wyszukaj na stronie

Newsletter

To co najważniejsze prześlemy na Twój e-mail!